இந்திய நீதித்துறையின் வரலாற்றில் பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் குழந்தைகளின் நலன் சார்ந்த மிக முக்கியமான ஒரு தீர்ப்பை உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கியுள்ளது. தத்தெடுக்கும் தாய்மார்களுக்கு வழங்கப்படும் மகப்பேறு விடுப்பு தொடர்பான விதிகளில் இருந்த பாகுபாட்டை அகற்றி, அனைத்து தாய்மார்களும் சமமானவர்களே என்பதை இந்தத் தீர்ப்பு உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, மூன்று மாதங்களுக்கும் குறைவான வயதுடைய குழந்தைகளைத் தத்தெடுக்கும் தாய்மார்களுக்கு மட்டுமே மகப்பேறு விடுப்பு உண்டு என்ற தற்போதைய சட்ட விதியை உச்ச நீதிமன்றம் ரத்து செய்துள்ளது.
வழக்கின் பின்னணியும் சட்டச் சிக்கலும்
மகப்பேறு நலச் சட்டம் 1961 மற்றும் அதன் 2017-ஆம் ஆண்டு திருத்தத்தின்படி, உயிரியல் ரீதியான தாய்மார்களுக்கு (Biological Mothers) 26 வாரங்கள் வரை ஊதியத்துடன் கூடிய விடுப்பு வழங்கப்படுகிறது. ஆனால், குழந்தையைத் தத்தெடுக்கும் தாய்மார்களுக்கு (Adoptive Mothers) விடுப்பு வழங்குவதில் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டிருந்தன. சட்டத்தின் பிரிவு 5(4)-ன் படி, மூன்று மாதங்களுக்கும் குறைவான வயதுடைய குழந்தையைத் தத்தெடுக்கும் ஒரு பெண் மட்டுமே 12 வாரங்கள் மகப்பேறு விடுப்பு பெற தகுதியுடையவர் என்று கூறப்பட்டிருந்தது. இதன் பொருள், மூன்று மாதங்களுக்கு மேல் வயதுடைய குழந்தையைத் தத்தெடுக்கும் ஒரு பெண்ணுக்கு சட்டப்படி விடுப்பு மறுக்கப்பட்டு வந்தது.
இந்த விதியை எதிர்த்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் பொதுநல மனு ஒன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டது. இந்த விதியானது அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கியுள்ள சமத்துவ உரிமையைப் பறிப்பதாகவும், குழந்தைகளிடையே பாகுபாடு காட்டுவதாகவும் மனுதாரர் தரப்பில் வாதிடப்பட்டது. இந்த வழக்கை விசாரித்த உச்ச நீதிமன்ற அமர்வு, இந்த விதியானது தன்னிச்சையானது மற்றும் தர்க்கமற்றது என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் அதிரடி வாதங்கள்
நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில், ஒரு தாய் தனது குழந்தையுடன் பிணைப்பை (Bonding) ஏற்படுத்துவதற்கு குழந்தையின் வயது ஒரு தடையாக இருக்கக்கூடாது என்று மிகத்தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது. ‘தாய்மை என்பது உயிரியல் ரீதியானது மட்டுமல்ல, அது உணர்வுப்பூர்வமானது’ என்பதை நீதிமன்றம் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியது. மூன்று மாதங்களுக்கு மேல் வயதுடைய குழந்தையைத் தத்தெடுக்கும் போது, அக்குழந்தைக்கு புதிய சூழலுடன் பழகவும், தாயுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தவும் கூடுதல் காலம் தேவைப்படும். அத்தகைய நிலையில் விடுப்பு மறுக்கப்படுவது அந்தத் தாய்க்கு மட்டுமல்லாமல், அக்குழந்தையின் நலனுக்கும் எதிரானது என்று நீதிபதிகள் தெரிவித்தனர்.
சமத்துவத்திற்கான வெற்றி
சமூக மற்றும் பொருளாதாரத் தாக்கம்
இந்தத் தீர்ப்பு இந்தியச் சமூகத்தில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தத்தெடுப்பை ஊக்குவிப்பதற்கும், தத்தெடுக்கப்படும் குழந்தைகளுக்கு முறையான கவனிப்பு கிடைப்பதற்கும் இது வழிவகை செய்யும். பணிபுரியும் பெண்கள் தத்தெடுக்கும் முடிவை எடுக்கும்போது, தங்களது வேலை அல்லது விடுப்பு குறித்த அச்சமின்றி முடிவெடுக்க இது உதவும். மேலும், தனியார் மற்றும் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் இனி தத்தெடுக்கும் தாய்மார்களுக்கு இந்த புதிய விதிகளின்படி விடுப்பு வழங்குவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
முடிவாக, உச்ச நீதிமன்றத்தின் இந்தத் தீர்ப்பு இந்தியாவின் மகப்பேறு நலச் சட்டங்களில் உள்ள முரண்பாடுகளைக் களைந்து, அனைத்துத் தாய்மார்களுக்கும் நீதி வழங்கியுள்ளது. இது வெறும் விடுப்பு தொடர்பான தீர்ப்பு மட்டுமல்ல, ஒரு குழந்தையின் அடிப்படை உரிமையையும், ஒரு தாயின் அர்ப்பணிப்பையும் அங்கீகரிக்கும் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முடிவாகும். இனிவரும் காலங்களில், தத்தெடுக்கப்படும் குழந்தைகளும் மற்ற குழந்தைகளைப் போலவே தங்களது தாயின் அரவணைப்பில் வளருவதற்கான சட்டப்பூர்வப் பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.
