சூரியக் குடும்பத்தில் உள்ள புதன், வெள்ளி, பூமி மற்றும் செவ்வாய் ஆகிய நிலப்பரப்பு கோள்கள் (Terrestrial Planets) எவ்வாறு உருவானன என்பது குறித்த ஆய்வுகள் எப்போதும் விண்வெளி அறிவியலில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. சமீபத்தில் ‘நேச்சர்’ (Nature) இதழில் வெளியான ஒரு விரிவான ஆய்வுக் கட்டுரை, பூமியின் தற்போதைய நிலையைத் தீர்மானித்ததில் ‘லேட் அக்ரிஷன்’ (Late Accretion) எனப்படும் கோள் வளர்ச்சியின் இறுதி 1 சதவீத நிகழ்வுகள் எவ்வளவு முக்கியமானவை என்பதை விளக்குகிறது. சூரிய மண்டலத்தில் முதல் திடப்பொருள்கள் தோன்றி சுமார் 60 முதல் 100 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்குள் பூமி தனது முழு நிறையில் 99 சதவீதத்தை அடைந்துவிட்டது. மீதமுள்ள அந்த ஒரு சதவீத வளர்ச்சிதான் பூமியை மற்ற கோள்களில் இருந்து தனித்துவமானதாக மாற்றியுள்ளது என்பது விஞ்ஞானிகளின் கருத்தாகும்.
ஆய்வு நோக்கம்
இந்த ஆய்வின் முதன்மை நோக்கம், கோள்களின் வளர்ச்சிக் கட்டத்தில் இறுதியில் வந்து மோதிய விண்கற்கள் மற்றும் சிறிய கோள் துண்டுகள் எவ்வாறு அக்கோள்களின் புவியியல் மற்றும் வேதியியல் பண்புகளை மாற்றியமைத்தன என்பதை ஆராய்வதாகும். குறிப்பாக, பூமிக்கும் வெள்ளிக்கும் (Venus) இடையே உள்ள பெரும் மாற்றங்கள், செவ்வாய் கிரகத்தின் மேற்பரப்பு வேறுபாடுகள் மற்றும் புதன் கிரகத்தின் அதிகப்படியான மையப்பகுதி நிறை (Core-to-silicate ratio) ஆகியவற்றிற்கான காரணங்களை இந்த ‘இறுதி சேர்ப்பு’ நிகழ்வுகள் மூலம் விளக்க இந்த ஆய்வு முயல்கிறது. தென்மேற்கு ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் சைமன் மார்ச்சி மற்றும் யேல் பல்கலைக்கழகத்தின் ஜுன் கொரேனாகா ஆகியோர் இந்த ஆய்வை முன்னெடுத்துள்ளனர்.
முக்கிய முடிவுகள்
ஆய்வின் முடிவுகளின்படி, பூமியின் வளர்ச்சியில் கடைசியாகச் சேர்ந்த அந்த ஒரு சதவீத நிறைதான் பூமியின் புவிப்பரப்பு செயல்பாடு (Tectonism), வளிமண்டல அமைப்பு மற்றும் நீர் உள்ளடக்கம் ஆகியவற்றைத் தீர்மானித்துள்ளது. புதனில் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய மோதல்கள் அதன் சிலிகேட் அடுக்குகளை அகற்றி, அதன் மையப்பகுதியை பெரிதாக்கியிருக்கலாம். அதேபோல், செவ்வாய் கிரகத்தின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு அரைக்கோளங்களுக்கு இடையே காணப்படும் நிலப்பரப்பு வேறுபாடுகளுக்கு (Surface dichotomy) இந்த இறுதி மோதல்களே காரணமாக இருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். பூமியில் உயிரினங்கள் தோன்றுவதற்கு தேவையான வேதியியல் சூழலை (Prebiotic chemistry) உருவாக்குவதிலும் இந்த இறுதி மோதல்கள் ஆற்றிய பங்கு மிக முக்கியமானது. வெள்ளி மற்றும் பூமியின் வளிமண்டல வேறுபாடுகளுக்கு அவற்றின் இறுதி சேர்ப்பு நிகழ்வுகளில் ஏற்பட்ட சிறிய மாற்றங்களே அடிப்படை காரணமாக அமைகின்றன.
பொதுமக்களுக்கான தாக்கம்
இந்த ஆய்வு கோள்களின் பிறப்பு குறித்த நமது புரிதலைப் புரட்டிப் போட்டுள்ளது. விண்வெளியில் உள்ள மற்ற நட்சத்திரக் குடும்பங்களில் பூமியைப் போன்ற ஒரு கோளைத் தேடும் முயற்சியில் இந்த முடிவுகள் பெரிதும் உதவும். ஒரு கோள் அதன் ஆரம்பக்கட்டத்தில் எவ்வளவு பெரியதாக உருவாகிறது என்பது முக்கியமல்ல, அதன் வளர்ச்சியின் இறுதிக்கட்டத்தில் என்னென்ன பொருட்கள் அதனுடன் வந்து சேருகின்றன என்பதே அக்கோளில் உயிர்கள் வாழ முடியுமா அல்லது அது ஒரு வெற்றுப் பாறை கோளாக இருக்குமா என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. இந்த ‘இறுதி சேர்ப்பு’ நிகழ்வுகள் என்பது ஏதோ தற்செயலாக நடந்தது மட்டுமல்ல, அது ஒரு கோளின் நீண்ட கால பரிணாம வளர்ச்சியைத் தீர்மானிக்கும் காரணியாக உள்ளது. இது விண்வெளி ஆராய்ச்சியின் எதிர்காலப் பாதையை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும்.
மூல ஆதாரம் (PubMed): இங்கே பார்க்கவும்
Marchi, S., & Korenaga, J. (2025). The shaping of terrestrial planets by late accretions. Nature, 641(8065), 1111-1120. https://doi.org/10.1038/s41586-025-08970-8
