ரிச்சர்ட் டாக்கின்ஸ் (Richard Dawkins) எழுதிய ‘தி செல்ஃபிஷ் ஜீன்’ (The Selfish Gene) எனும் நூல் வெளியாகி கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகள் நிறைவடைய உள்ளன. 1976-ம் ஆண்டு வெளியான இந்த நூல், பரிணாம உயிரியல் உலகில் ஒரு பெரும் புரட்சியை ஏற்படுத்தியது. உயிரினங்கள் அனைத்தும் தங்கள் மரபணுக்களைப் பாதுகாக்கவும், அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தவும் உருவாக்கப்பட்ட ‘இயந்திரங்கள்’ என்று டாக்கின்ஸ் விவரித்தார். இது அறிவியல் உலகில் ஒரு மைல்கல்லாகக் கொண்டாடப்பட்டாலும், தற்போது பெல்ஜியத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர் கோயன் பெர்னார்ட் டாங்கே (Koen Bernard Tanghe) நடத்திய புதிய ஆய்வில், இந்த நூல் தற்கால அறிவியலுக்கு ஒரு சுமையாக (Millstone) மாறியிருக்கக்கூடும் என்று விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது.
அறிமுகம் (Introduction)
அறிவியல் உலகில் சில புத்தகங்கள் மட்டுமே வரலாற்றை மாற்றியமைக்கும் வல்லமை கொண்டவை. சார்லஸ் டார்வின் எழுதிய ‘உயிரினங்களின் தோற்றம்’ நூலுக்குப் பிறகு, ரிச்சர்ட் டாக்கின்ஸின் ‘தி செல்ஃபிஷ் ஜீன்’ பரிணாமக் கோட்பாட்டில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், நம்மை அறியாமலே நம் மரபணுக்களின் சுயநலத்திற்காகச் செய்யப்படுபவை என்பதுதான் இதன் அடிப்படை வாதம். ஆனால், 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நவீன உயிரியல் ஆய்வுகள் மற்றும் வரலாற்றுக் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும்போது, இந்தத் கோட்பாடு அறிவியலின் அடுத்தகட்ட வளர்ச்சிக்குத் தடையாக இருக்கிறதா என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது. இது குறித்த ஒரு விரிவான ஆய்வைத்தான் நாம் இங்கே காணவுள்ளோம்.
ஆய்வு நோக்கம் (Study Objective)
தியரிட்டிகல் பயாலஜி ஃபோரம் (Theor Biol Forum) இதழில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வின் முக்கிய நோக்கம், டாக்கின்ஸின் புத்தகத்தை மற்ற அறிவியல் கிளாிசிக்குகளுடன் ஒப்பிடுவதாகும். பொதுவாக ஒரு அறிவியல் கோட்பாடு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பிறகு, காலப்போக்கில் புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு ஏற்ப அது மாற்றம் அடையும் அல்லது மேம்படுத்தப்படும். ஆனால், ‘தி செல்ஃபிஷ் ஜீன்’ கோட்பாடு மட்டும் ஏன் கடந்த 50 ஆண்டுகளாகப் பெரிய அளவில் மாற்றம் அடையாமல் அப்படியே இருக்கிறது? இது சமூக உயிரியல் (Sociobiology) சூழலில் எவ்வாறு உருவானது மற்றும் குழுத் தேர்வு (Group Selection) முறைக்கு எதிராக இது ஏன் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதை வரலாற்று ரீதியாக ஆராய்வதே இந்த ஆய்வின் நோக்கமாகும்.
முக்கிய முடிவுகள் (Core Findings)
ஆய்வாளர் டாங்கே தனது ஆய்வில் பல ஆச்சரியமான மற்றும் விமர்சன ரீதியான முடிவுகளை முன்வைக்கிறார்:
- பழைய சிந்தனையின் வேர்கள்: டாக்கின்ஸின் கருத்துக்கள் முற்றிலும் புதியவை அல்ல. அவை அவருக்கு முந்தைய சிந்தனையாளர்களின் கருத்துக்களில் ஆழமாக வேரூன்றியவை என்று ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது.
- தவறான சூழல்: சமூக உயிரியல் சூழலில், குழுத் தேர்வு (Group Selection – அதாவது ஒரு இனம் மொத்தமாகத் தப்பிப்பிழைக்க முயல்வது) என்ற கருத்தை எதிர்ப்பதற்காகவே சுயநல மரபணு கோட்பாடு ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது ஒரு தவறான காரணத்திற்காக முன்னெடுக்கப்பட்ட வாதம் என்று ஆய்வாளர் கூறுகிறார்.
- மாறாத தன்மை (Historical Anomaly): பொதுவாக புதிய அறிவியல் கோட்பாடுகள், அவற்றின் ஆரம்பகட்ட வடிவத்திலிருந்து பரிணாமம் அடைந்து மேம்படும். ஆனால், டாக்கின்ஸின் சுயநல மரபணு கோட்பாடு இன்றும் அதன் அசல் வடிவத்திலேயே செல்வாக்கு செலுத்துகிறது. பரிணாம உயிரியல் என்பது பல உதிரித் துறைகளின் தொகுப்பாக (messy patchwork) இருப்பதால், இந்த பழைய கோட்பாடு மாற்றமடையாமல் அப்படியே தங்கிவிட்டது.
- மைல்கல் மற்றும் சுமை: இந்த நூல் ஒரு அறிவியல் மைல்கல் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால், அது முன்வைத்த செய்தி மாறாமல் அப்படியே தேங்கிவிட்டதால், அது தற்கால அறிவியல் வளர்ச்சிக்கு ஒரு சுமையாக (Millstone) மாறியுள்ளது என்று ஆய்வு முடிவு செய்கிறது.
பொதுமக்களுக்கான தாக்கம் (What this means for you)
இந்த ஆய்வு நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால், அறிவியல் என்பது ஒரு நிலையான கல்வெட்டு அல்ல; அது தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கும் ஒரு நதி. ‘தி செல்ஃபிஷ் ஜீன்’ நமக்கு மரபணுக்கள் பற்றிய ஒரு முக்கியமான பார்வையை அளித்தது உண்மைதான். ஆனால், அது மட்டுமே முழுமையான உண்மை என்று நம்புவது, அறிவியலின் பரந்த பார்வையைச் சுருக்கிவிடும்.
இன்றைய நவீன அறிவியலில், மரபணுக்கள் மட்டும் உயிரினங்களை இயக்குவதில்லை; சுற்றுச்சூழல், எபிஜெனெடிக்ஸ் (Epigenetics) மற்றும் கூட்டுறவுச் செயல்பாடு ஆகியவையும் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. 50 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஒரு கோட்பாட்டை அப்படியே பிடித்துக்கொண்டிருக்காமல், புதிய அறிவியல் தரவுகளின் அடிப்படையில் நாம் பரிணாமத்தை அணுக வேண்டும். டாக்கின்ஸின் புத்தகம் படிப்பதற்குச் சுவாரஸ்யமானது என்றாலும், அதை ஒரு வரலாற்று ஆவணமாகக் காண்பதே சிறந்தது, முழுமையான அறிவியல் விளக்கமாக அல்ல என்பதை இந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.
மூல ஆதாரம் (PubMed): இங்கே பார்க்கவும்
Tanghe, K. B. (2025). The Selfish Gene at 50: How a Milestone can also be a Millstone. Theoretical Biology Forum, 118(1-2), 47-66. https://doi.org/10.19272/202511402005
