சாஸ்காட்செவன் மாகாண அரசு தனது 2026-27 ஆம் ஆண்டிற்கான நிதிநிலை அறிக்கையை ‘சாஸ்காட்செவனைப் பாதுகாத்தல்’ (Protecting Saskatchewan) என்ற தலைப்பில் அண்மையில் தாக்கல் செய்தது. நிதியமைச்சர் ஜிம் ரீட்டர் தாக்கல் செய்த இந்த பட்ஜெட்டில், மாகாணத்தின் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பாதுகாப்பதாக அரசு கூறினாலும், அங்கு குடியேறிய புதிய குடும்பங்கள் மற்றும் குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடியேற்றவாசிகளின் வாழ்க்கைச் செலவு நெருக்கடியைத் தீர்க்க எந்தவொரு ஆக்கபூர்வமான திட்டமும் இல்லை என்று குடியேற்ற நல அமைப்புகள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்கள் கடும் அதிருப்தியைத் தெரிவித்துள்ளனர். சுமார் 819.4 மில்லியன் டாலர் பற்றாக்குறையுடன் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள இந்த பட்ஜெட்டில், நடுத்தர வர்க்கத்தினருக்கு வரிச் சலுகைகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள போதிலும், அவை அடிப்படைத் தேவைகளுக்கே திணறும் புதிய குடியேற்றவாசிகளுக்குப் போதுமானதாக இல்லை என்பதே தற்போதைய பிரதான குற்றச்சாட்டாக உள்ளது.
வீட்டு வசதி மற்றும் வாடகை உயர்வு: குடியேற்றவாசிகளின் முதன்மைச் சவால்
சாஸ்காட்செவன் மாகாணத்தில் உள்ள ரெஜினா மற்றும் சாஸ்கடூன் போன்ற முக்கிய நகரங்களில் வாடகைத் தொகையானது முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு உயர்ந்துள்ளது. இது குறித்துக் குரல் கொடுத்துள்ள குடியேற்ற நல அமைப்புகள், ‘புதிதாக மாகாணத்திற்கு வரும் குடும்பங்கள் தங்குவதற்குத் தகுந்த மலிவு விலை வீடுகள் கிடைப்பதில்லை. கிடைப்பவையும் மிக அதிக விலையில் உள்ளன. 2026 பட்ஜெட்டில் மலிவு விலை வீடுகளைக் கட்டுவதற்கான போதிய நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்படவில்லை’ எனக் குற்றம் சாட்டியுள்ளனர். குறிப்பாக, சாஸ்காட்செவன் வாடகை வீட்டு மானியத் திட்டம் (Saskatchewan Rental Housing Supplement) 2026 ஆகஸ்ட் மாதத்துடன் நிறுத்தப்பட உள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது, குறைந்த வருமானம் ஈட்டும் குடியேறிய குடும்பங்களுக்குப் பெரும் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. முறையான வீட்டு வசதி இல்லாதது குடியேறியவர்களின் மனநலம் மற்றும் குழந்தைகளின் கல்வியைப் பாதிப்பதோடு, அவர்கள் மாகாணத்தை விட்டு வெளியேறவும் காரணமாகிறது என்று சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.
வருமான நிதியுதவி உயர்வு: ஒரு கண்துடைப்பு நடவடிக்கை?
பட்ஜெட்டில் சாஸ்காட்செவன் வருமான உதவி (SIS) மற்றும் ஊனமுற்றோருக்கான உதவித் திட்டங்களுக்கு (SAID) அறிவிக்கப்பட்டுள்ள இரண்டு சதவீத உயர்வு என்பது தற்போதைய பணவீக்கத்துடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் குறைவானது என்று விமர்சிக்கப்படுகிறது. ரெஜினா வறுமை ஒழிப்பு அமைச்சகத்தைச் சேர்ந்த பீட்டர் கில்மர் கூறுகையில், சாஸ்காட்செவன் ஏற்கனவே கனடாவிலேயே ஆழமான வறுமை விகிதத்தைக் கொண்டுள்ளதாகவும், இந்த மிகச்சிறிய உயர்வு எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாது என்றும் தெரிவித்துள்ளார். மேலும், பயன்பாட்டுக் கட்டண நிலுவைத் தொகையைச் செலுத்த அறிவிக்கப்பட்டுள்ள 1,000 டாலர் நிதியுதவியானது திரும்பச் செலுத்த வேண்டிய (Repayable) கடனாக வழங்கப்படுவது பெரும் ஏமாற்றத்தை அளித்துள்ளது. குடியேறிய குடும்பங்கள் ஏற்கனவே பொருளாதார நெருக்கடியில் இருக்கும்போது, இது அவர்களை மேலும் கடன் சுமையில் தள்ளும் என்று சமூக ஆர்வலர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை உயர்வு மற்றும் குடியேற்றவாசிகளின் நிலை
மாகாணத்தில் பெட்ரோல் விலை லிட்டருக்கு 1.62 டாலராக உயர்ந்துள்ள நிலையில், மாகாண எரிபொருள் வரியைத் தற்காலிகமாக நீக்க அரசு மறுத்துவிட்டது. இது மளிகைப் பொருட்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலையையும் நேரடியாகப் பாதித்துள்ளது. புதிய குடியேற்றவாசிகள் பெரும்பாலும் குறைந்த ஊதியத்தில் வேலை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ள நிலையில், அவர்களுக்கு எவ்வித நேரடி வரிச் சலுகைகளோ அல்லது சிறப்பு மானியங்களோ இந்த பட்ஜெட்டில் இடம்பெறவில்லை. குடும்ப வருமானம் 65,000 டாலருக்கும் குறைவாக இருப்பவர்களுக்கு மாகாண வருமான வரி இல்லை என்று அரசு கூறினாலும், குடியேறியவர்களில் பலர் ஏற்கனவே அந்த வரம்பிற்கு கீழேயே இருப்பதால் அவர்களுக்குப் புதிய பயன் எதுவும் இல்லை என்று எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கார்லா பெக் விமர்சித்துள்ளார்.
ஒரு முழுமையான குடியேற்றக் கொள்கையின் அவசியம்
சாஸ்காட்செவன் மாகாணம் தனது எதிர்காலத்தை வெளிநாடுகளில் இருந்து வரும் திறமையான தொழிலாளர்களை நம்பியே கட்டமைத்து வருகிறது. அவ்வாறிருக்கையில், அவர்களை ஆதரிக்கத் தவறுவது மாகாணத்தின் நீண்டகால பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பாதிக்கும். ‘குடியேறியவர்களை வெறும் வரி செலுத்துபவர்களாக மட்டும் பார்க்காமல், அவர்களுக்குக் கட்டுப்படியாகும் விலையில் வாழ்க்கைச் சூழலை அமைத்துக் கொடுப்பதும் அரசாங்கத்தின் கடமையாகும்’ என்று குடியேற்ற அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் வலியுறுத்துகின்றனர். 2026 பட்ஜெட்டில் மாகாணத்தின் பாதுகாப்பு முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டாலும், அந்தப் பாதுகாப்பிற்குள் குடியேறிய புதிய குடும்பங்களின் வாழ்க்கைத்தரம் உள்ளடக்கப்படவில்லை என்பதே கசப்பான உண்மையாக உள்ளது. இனிவரும் காலங்களிலாவது மாகாண அரசு இதைக் கவனத்தில் கொண்டு புதிய திருத்தங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதே அனைவரின் எதிர்பார்ப்பாகும்.
