நியாண்டர்தால் (Neanderthals) மனித இனம் பூமியிலிருந்து மறைந்ததற்கான காரணங்கள் குறித்து பல ஆண்டுகளாக விவாதங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. காலநிலை மாற்றம், போர்கள் அல்லது உணவின்மை போன்ற காரணங்கள் இதுவரை முன்வைக்கப்பட்டாலும், மருத்துவ அறிவியல் உலகம் இப்போது ஒரு புதிய மற்றும் வியக்கத்தக்க கோணத்தை ஆராய்ந்துள்ளது. அதுதான் ‘பிரியாக்ளாம்ப்சியா’ (Preeclampsia) மற்றும் ‘எக்ளாம்ப்சியா’ (Eclampsia) எனப்படும் கர்ப்பகால உயர் ரத்த அழுத்த பாதிப்புகளாகும். மனித இனத்தின் (Homo sapiens) கர்ப்பகாலத்தில் மட்டுமே காணப்படும் இந்தத் தனித்துவமான நோய், நியாண்டர்தால் பெண்களின் இனப்பெருக்கத் திறனைப் பெரிதும் பாதித்து, அவர்களின் இனம் அழிவதற்கு முக்கிய காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்று சமீபத்திய ஆய்வு ஒன்று அதிர்ச்சித் தகவலை வெளியிட்டுள்ளது.
ஆய்வின் நோக்கம் மற்றும் பின்னணி
பிரான்ஸ், ஜப்பான் மற்றும் ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த மருத்துவ ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒன்றிணைந்து இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டுள்ளனர். மனிதர்களுக்கும் நியாண்டர்தால்களுக்கும் பொதுவான மூதாதையர் பண்புகள் இருந்தாலும், மனித இனம் இன்றும் தழைத்தோங்குகிறது, ஆனால் நியாண்டர்தால்கள் அழிந்துவிட்டன. இதற்கு நியாண்டர்தால்களின் குறைந்த கருவுறுதல் விகிதம் (Low Fecundity) ஒரு முக்கிய காரணமாகக் கருதப்படுகிறது.
சுமார் 4300 பாலூட்டி இனங்கள் பூமியில் இருந்தாலும், மனிதர்களுக்கு மட்டுமே கர்ப்பகாலத்தில் பிரியாக்ளாம்ப்சியா மற்றும் எக்ளாம்ப்சியா (பிரசவ வலிப்பு) ஏற்படுகிறது. மனித மூளையின் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான அதிகப்படியான ஆற்றலை வழங்க, நஞ்சுக்கொடியானது (Placenta) தாயின் ரத்தக்குழாய்களுடன் ஆழமாக இணைய வேண்டியுள்ளது. இந்த உயிரியல் செயல்முறையில் ஏற்படும் கோளாறே இந்த நோய்க்குக் காரணமாகிறது. நியாண்டர்தால்களும் பெரிய மூளையைக் கொண்டிருந்ததால், அவர்களுக்கும் இந்த கர்ப்பகால சிக்கல்கள் இருந்திருக்குமா என்பதையும், அது அவர்களின் மக்கள் தொகையை எவ்வாறு பாதித்திருக்கும் என்பதையும் கண்டறிவதே இந்த ஆய்வின் நோக்கமாகும்.
முக்கிய முடிவுகள்: பாதுகாப்பற்ற கர்ப்பகாலம்
ஆய்வின் முடிவுகள் நியாண்டர்தால் பெண்களின் இனப்பெருக்க வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாக இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன:
1. இயற்கையான பாதுகாப்பு இல்லாமை: நவீன மனிதப் பெண்களில், கருவின் வளர்ச்சி பாதிக்கப்பட்டாலும் (Fetal Growth Restriction – FGR), தாய்க்கு ஆபத்தான பிரியாக்ளாம்ப்சியா வராமல் தடுக்கும் ஒரு மரபணு பாதுகாப்பு வழிமுறை பரிணாம வளர்ச்சியில் உருவாகியுள்ளது. இதனால் சுமார் 75% நேரங்களில் குழந்தை எடை குறைந்தாலும் தாய் உயிருடன் காப்பாற்றப்படுகிறார். ஆனால், நியாண்டர்தால்களுக்கு இந்தப் பாதுகாப்பு வழிமுறை (Genetic Adaptation) இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
2. அதிகப்படியான மரணங்கள்: இந்தப் பாதுகாப்பு இல்லாததால், நியாண்டர்தால் சமூகத்தில் கர்ப்பகால உயர் ரத்த அழுத்தம் 10% முதல் 20% வரையும், உயிருக்கு ஆபத்தான வலிப்பு நோய் (Eclampsia) 4-5% வரையும் இருந்திருக்கக்கூடும். இது நவீன காலத்தை விட மிக அதிகம். சிகிச்சைகள் இல்லாத அந்தக் காலத்தில் இது தாய் மற்றும் சேய் இருவரின் மரணத்திற்கும் வழிவகுத்திருக்கும்.
3. முதல் பிரசவமே ஆபத்து: பொதுவாக முதல் கர்ப்பத்தில்தான் (Primiparas) இந்த நோய் அதிகம் தாக்கும். நியாண்டர்தால் பெண்கள் தங்கள் முதல் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும்போதே இறக்கும் அபாயம் அதிகமாக இருந்ததால், அடுத்தடுத்து வாரிசுகளை உருவாக்கும் வாய்ப்பு தடைபட்டது. சிறிய மக்கள் தொகை மற்றும் நெருங்கிய உறவுகளுக்குள் திருமணம் (Inbreeding) செய்துகொண்டது இந்த நிலையை மேலும் மோசமாக்கியிருக்கலாம்.
பொதுமக்களுக்கான தாக்கம் மற்றும் புரிதல்
இந்த ஆய்வு தொல்லியல் துறைக்கு மட்டுமல்லாமல், நவீன மருத்துவத்திற்கும் முக்கியமானதாகும். மனித இனப்பெருக்கம் எவ்வளவு சிக்கலானது என்பதையும், பெரிய மூளை வளர்ச்சிக்காக நாம் கொடுக்கும் உயிரியல் விலை என்ன என்பதையும் இது விளக்குகிறது.
இன்று நவீன மருத்துவ வசதிகள் இருப்பதால் பிரியாக்ளாம்ப்சியாவை முன்கூட்டியே கண்டறிந்து கட்டுப்படுத்த முடிகிறது. ஆனால், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இதே நோய் ஒரு மனித இனத்தையே அழிவின் விளிம்பிற்குத் தள்ளியிருக்கலாம் என்பது, கர்ப்பகால பராமரிப்பின் முக்கியத்துவத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறது. நியாண்டர்தால்களின் அழிவுக்குப் போர்களை விட, அவர்களின் உயிரியல் ரீதியான இனப்பெருக்கச் சிக்கல்களே முக்கிய காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற இந்தக் கோட்பாடு, வரலாற்றை மறுவாசிப்பு செய்யத் தூண்டுகிறது.
மூல ஆதாரம் (PubMed): இங்கே பார்க்கவும்
Robillard, P. Y., Saito, S., & Dekker, G. (2026). Why reproduction has probably been very problematic in Neanderthals: The fabulous history of (pre)eclampsia. Journal of Reproductive Immunology, 174, 104852. https://doi.org/10.1016/j.jri.2026.104852
