கனடாவின் குடிவரவு வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக, பிரதமர் மார்க் கார்னி (Mark Carney) இன்று ஒரு அதிரடி அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளார். நீண்டகாலமாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட ‘பெற்றோர் மற்றும் தாத்தா பாட்டிகளுக்கான திட்டம்’ (Parents and Grandparents Program – PGP) மீண்டும் தொடங்கப்படுவதாகவும், 2026 ஆம் ஆண்டிற்கான குடியேற்ற ஒதுக்கீடு முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் 50,000 ஆக உயர்த்தப்பட்டுள்ளதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். இந்த அறிவிப்பு, கனடாவில் வசிக்கும் ஆயிரக்கணக்கான புலம்பெயர் குடும்பங்களிடையே பெரும் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
முந்தைய தடையை நீக்கிய அதிரடி முடிவு
2026 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், புதிய விண்ணப்பங்களைப் பரிசீலிப்பதில் சில கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் தற்காலிக இடைநிறுத்தங்கள் இருக்கும் என்று குடிவரவுத் துறை (IRCC) முன்னதாக அறிவித்திருந்தது. பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் வீட்டுவசதி நெருக்கடியைக் காரணம் காட்டி குடியேற்ற எண்ணிக்கையைக் குறைக்க வேண்டும் என்று சில தரப்பினர் வலியுறுத்தி வந்த நிலையில், பிரதமர் கார்னியின் இந்த 50,000 ஒதுக்கீடு அறிவிப்பு அரசியல் மற்றும் சமூக ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஏப்ரல் மாதத்தில் நடைபெறவுள்ள இடைத்தேர்தல்களைக் கருத்தில் கொண்டும், குடும்பங்களின் மீள் இணைப்பை வலியுறுத்தும் என்.டி.பி (NDP) போன்ற கட்சிகளின் அழுத்தத்தினாலும் இந்த மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்று அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
50,000 ஒதுக்கீடு: ஒரு வரலாற்றுச் சாதனை
கடந்த காலங்களில் இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் ஆண்டுக்கு சராசரியாக 20,000 முதல் 30,000 விண்ணப்பங்கள் மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு வந்தன. ஆனால், இம்முறை 50,000 என்ற இலக்கை நிர்ணயித்ததன் மூலம், நிலுவையில் உள்ள லட்சக்கணக்கான விண்ணப்பங்களின் சுமையைக் குறைக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. “குடும்பங்கள் ஒன்றாக இருக்கும்போதுதான் சமூகம் வலிமை பெறுகிறது. மூத்த குடிமக்களின் அனுபவமும் அரவணைப்பும் கனடியக் குழந்தைகளுக்கு அவசியம்,” என்று பிரதமர் கார்னி தனது உரையில் சுட்டிக்காட்டினார். இது வெறும் குடியேற்றக் கொள்கை மட்டுமல்ல, கனடாவின் சமூகக் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தும் ஒரு சமூகத் திட்டம் என்றும் அவர் வர்ணித்தார்.
விண்ணப்பிக்கும் முறை மற்றும் தகுதிகள்
இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் விண்ணப்பிக்க விரும்புவோர் சில குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். குறிப்பாக, விண்ணப்பதாரர்களை ஸ்பான்சர் செய்யும் கனடியக் குடிமக்கள் அல்லது நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்கள் (Permanent Residents), கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கான குறைந்தபட்ச வருமானத் தகுதியை (Minimum Necessary Income – MNI) நிரூபிக்க வேண்டும். மேலும், தங்கள் பெற்றோர் அல்லது தாத்தா பாட்டிகளுக்கு 20 ஆண்டுகால நிதியுதவி மற்றும் பராமரிப்புக்கான உறுதிமொழியை (Undertaking) வழங்க வேண்டும். முந்தைய ஆண்டுகளில் நிலுவையில் இருந்த ‘Interest to Sponsor’ படிவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு குலுக்கல் முறையில் (Lottery system) அல்லது புதிய முறையில் விண்ணப்பங்கள் கோரப்படுமா என்பது குறித்த விரிவான வழிகாட்டுதல்களை குடிவரவுத் துறை அமைச்சர் வரும் வாரங்களில் வெளியிடுவார் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
தமிழ் சமூகம் மற்றும் புலம்பெயர் சமூகங்களின் வரவேற்பு
கனடாவின் டொராண்டோ, வான்கூவர் மற்றும் மாண்ட்ரியல் போன்ற நகரங்களில் வசிக்கும் தமிழ் சமூகம் இந்த அறிவிப்பை உற்சாகத்துடன் வரவேற்றுள்ளது. குறிப்பாக, போர்க்கால இடப்பெயர்வு மற்றும் பொருளாதாரக் காரணங்களுக்காகத் தாயகத்தைப் பிரிந்து கனடாவில் குடியேறிய தமிழர்கள், தங்கள் முதியோர்களைத் தங்களோடு அழைத்து வரப் பல ஆண்டுகளாகக் காத்திருக்கின்றனர். “சூப்பர் விசா (Super Visa) மூலம் தற்காலிகமாகப் பெற்றோர்களை வைத்திருக்க முடிந்தாலும், அவர்களுக்கு நிரந்தரக் குடியுரிமை கிடைப்பது என்பது ஒரு பெரிய நிம்மதி,” என்று ஸ்கார்பரோ பகுதியில் வசிக்கும் சமூக ஆர்வலர் ஒருவர் தெரிவித்தார். முதியோர் பராமரிப்புச் செலவுகள் அதிகரித்தாலும், அவர்களின் வருகை இளம் தம்பதியினருக்குக் குழந்தை வளர்ப்பில் பெரும் உதவியாக இருக்கும் என்பது பொதுவான கருத்தாக உள்ளது.
பொருளாதார தாக்கம் மற்றும் எதிர்காலச் சவால்கள்
மார்க் கார்னியின் இந்த அறிவிப்பு மனிதாபிமான அடிப்படையில் பாராட்டப்பட்டாலும், சுகாதாரக் கட்டமைப்பு மற்றும் முதியோர் இல்லங்கள் மீதான கூடுதல் சுமை குறித்து சில விமர்சனங்களும் எழுந்துள்ளன. 50,000 புதிய முதியோர் குடியேறிகள் வரும்போது, அவர்களுக்கான மருத்துவத் தேவைகளை அரசு எவ்வாறு சமாளிக்கப் போகிறது என்பது ஒரு பெரிய கேள்விக்குறியாக உள்ளது. எனினும், பிரதமர் அலுவலகம் வெளியிட்டுள்ள குறிப்பில், குடியேற்ற ஒதுக்கீடு அதிகரிப்பால் ஏற்படும் பொருளாதார வளர்ச்சியை முன்னிறுத்தி, உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்குத் தனியாக 8 பில்லியன் டாலர் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. இது குடியேற்றக் கொள்கையில் ஒரு சமநிலையைக் கொண்டுவரும் முயற்சியாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
