மத்திய கிழக்கில் நிலவும் தீவிரமான போர்ச் சூழல் மற்றும் ஹார்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) முடக்கம் காரணமாக, இந்தியாவிற்கு வழங்கப்பட்டு வந்த திரவ இயற்கை எரிவாயு (LNG) விநியோகத்தில் பெரும் சிக்கல் ஏற்பட்டுள்ளது. சர்வதேச எரிசக்தி ஆய்வு நிறுவனமான வுட் மெக்கன்சி (Wood Mackenzie) வெளியிட்டுள்ள சமீபத்திய அறிக்கையில், கத்தாரிலிருந்து வரும் எரிவாயு விநியோகம் துண்டிக்கப்பட்டால், அந்தப் பற்றாக்குறையில் வெறும் 50 சதவீதத்தை மட்டுமே இந்தியாவால் மாற்று வழிகளில் ஈடுகட்ட முடியும் என்று அதிரடியான எச்சரிக்கையை விடுத்துள்ளது. இது இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
எரிசக்தி பாதுகாப்பில் ஏற்பட்டுள்ள அச்சுறுத்தல்
உலகின் மிக முக்கியமான எரிசக்தி வழித்தடமான ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாகத்தான் உலகளாவிய எல்என்ஜி விநியோகத்தில் சுமார் 20 சதவீதம் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. இந்தியாவின் எரிசக்தி இறக்குமதியில் கத்தார் மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஆகிய நாடுகளின் பங்கு மிக முக்கியமானது. 2025-ம் ஆண்டு புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்தியாவின் மொத்த எல்என்ஜி இறக்குமதியில் 59 சதவீதம் (சுமார் 26 மில்லியன் டன்) இந்த நாடுகளிலிருந்துதான் பெறப்பட்டது. தற்போது நிலவும் ஜலசந்தி முடக்கம் காரணமாக, மாதத்திற்கு சுமார் 1.45 மில்லியன் டன் எரிவாயு விநியோகம் பாதிக்கப்படும் சூழல் உருவாகியுள்ளது. இது நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உற்பத்தி மற்றும் சேவைத் துறைகளை அச்சுறுத்தும் ஒரு மாபெரும் விநியோக அதிர்ச்சியாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
50% தட்டுப்பாட்டை மட்டுமே ஈடுகட்ட முடியும்: வுட் மெக்கன்சி எச்சரிக்கை
வுட் மெக்கன்சியின் எரிவாயு மற்றும் எல்என்ஜி பிரிவு ஆய்வாளர் அக்ஷய் குப்தா தனது அறிக்கையில், “தெற்காசிய நாடுகளின் எல்என்ஜி தேவை இனி மந்தமாகவே இருக்கும். கத்தாரிலிருந்து நிறுத்தப்படும் எரிவாயுவிற்குப் பதிலாக, அமெரிக்கா அல்லது ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து கூடுதல் எரிவாயுவைப் பெறுவது என்பது தற்போதைய சூழலில் நடைமுறைச் சாத்தியமற்றது. சர்வதேச சந்தையில் நிலவும் கடும் போட்டி மற்றும் எல்என்ஜி விலை ஒரு மில்லியன் பிடியூ-வுக்கு (mmBtu) 20 டாலரைத் தாண்டியுள்ளது இந்தியாவுக்குப் பெரும் நிதிச் சுமையை ஏற்படுத்தும்” என்று தெரிவித்துள்ளார். இந்தியாவால் அதன் மொத்தத் தட்டுப்பாட்டில் பாதியை மட்டுமே ஸ்பாட் மார்க்கெட் எனப்படும் உடனடி கொள்முதல் சந்தை மூலம் திரட்ட முடியும் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
பொருளாதார மற்றும் தொழில்துறை பாதிப்புகள்
எரிவாயு தட்டுப்பாடு காரணமாக, இந்தியாவின் முன்னணி நிறுவனமான பெட்ரோநெட் எல்என்ஜி (Petronet LNG) ஏற்கனவே தனது விநியோகஸ்தர்களுக்கு ‘ஃபோர்ஸ் மெஜூர்’ (Force Majeure) எனப்படும் ஒப்பந்தத்தைத் தற்காலிகமாகச் செயல்படுத்த முடியாத நிலையை அறிவித்துள்ளது. கெயில் (GAIL) மற்றும் ஜிஎஸ்பிசி (GSPC) போன்ற நிறுவனங்கள், தங்களுக்குக் கிடைக்கும் குறைந்தபட்ச எரிவாயுவை வீட்டு உபயோகம், மருத்துவமனைகள் மற்றும் உரத் தொழிற்சாலைகளுக்கு முன்னுரிமை அடிப்படையில் வழங்கி வருகின்றன. இதன் விளைவாக, சிமெண்ட், எஃகு மற்றும் கண்ணாடித் தொழிற்சாலைகளுக்கான எரிவாயு விநியோகம் பெருமளவில் குறைக்கப்பட்டு, கடுமையான எரிவாயு ரேஷன் முறை அமல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது உற்பத்தித் துறையில் தேக்கத்தை ஏற்படுத்தி நாட்டின் ஜிடிபி வளர்ச்சியில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.
விலையேற்றமும் சர்வதேசப் போட்டியும்
இந்த நெருக்கடியைச் சமாளிக்க இந்தியா அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகளை அணுகினாலும், அங்கிருந்து கப்பல்கள் இந்தியாவிற்கு வருவதற்கு ஹார்முஸ் ஜலசந்தியைத் தவிர்க்கும் மாற்றுப் பாதைகளில் நீண்ட காலம் எடுக்கும். மேலும், ஐரோப்பிய நாடுகளும் கத்தார் எரிவாயு கிடைக்காமல் அமெரிக்க சந்தையை நோக்கித் திரும்புவதால், இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகள் அதிக விலை கொடுத்து எரிவாயுவை வாங்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளன. ஜூன் 2026 முதல் இந்தியாவின் எரிசக்தி இறக்குமதிச் செலவுகள் கணிசமாக உயரும் என்று வுட் மெக்கன்சி கணித்துள்ளது. இது சில்லறை விற்பனைப் பணவீக்கத்தை உயர்த்தி, சாமானிய மக்களின் பட்ஜெட்டைப் பாதிக்கும்.
எதிர்காலத் திட்டங்களும் தீர்வுகளும்
இந்த எரிசக்தி அதிர்ச்சி இந்தியாவின் நீண்டகாலத் திட்டங்களை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 2030-ம் ஆண்டிற்குள் இயற்கை எரிவாயுவின் பங்களிப்பை 15 சதவீதமாக உயர்த்த இந்தியா இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. ஆனால், கத்தாரை மட்டுமே நம்பியிருப்பது ஆபத்தானது என்பதை இந்த முடக்கம் உணர்த்தியுள்ளது. உள்நாட்டு இயற்கை எரிவாயு உற்பத்தியை அதிகரிப்பது, எரிசக்தி ஆதாரங்களை பன்முகப்படுத்துவது (Diversification) மற்றும் நிலக்கரி அல்லது புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தித் திட்டங்களை நோக்கி வேகமாக நகர்வது மட்டுமே இந்தியாவிற்குத் தீர்வாக அமையும். உலக நாடுகளுடனான ராஜதந்திர உறவுகளை மேம்படுத்தி, தடையற்ற விநியோகச் சங்கிலியை உருவாக்குவது அவசரத் தேவையாக மாறியுள்ளது.
