விண்வெளியின் பரந்த வெளியில் உயிர் உருவாவதற்குத் தேவையான அடிப்படை மூலக்கூறுகள் எவ்வாறு உருவாகின்றன என்பது குறித்த மர்மத்தை அவிழ்ப்பதில் இந்திய ஆராய்ச்சியாளர்கள் முக்கிய மைல்கல்லை எட்டியுள்ளனர். குறிப்பாக, சென்னை ஐஐடி (IIT Madras) மற்றும் அகமதாபாத் இயற்பியல் ஆராய்ச்சி ஆய்வகம் (PRL) ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள், விண்வெளியில் உள்ள ‘சயனோநாப்தலீன்’ (1-Cyanonaphthalene) என்ற சிக்கலான மூலக்கூறு எவ்வாறு உடைகிறது என்பதைப் பற்றிய புதிய தகவல்களைக் கண்டறிந்துள்ளனர்.
ஆய்வு நோக்கம்
விண்வெளியில் உள்ள டாரஸ் மூலக்கூறு மேகம் (TMC-1) போன்ற பகுதிகளில் பாலிசைக்ளிக் அரோமேடிக் ஹைட்ரோகார்பன்கள் (PAHs) எனப்படும் கரிம மூலக்கூறுகள் அதிக அளவில் காணப்படுகின்றன. இவை அதிக நிலைத்தன்மை கொண்டவை என்பதால், விண்வெளியின் கடுமையான சூழலிலும் இவை எளிதில் சிதைவடையாது என்று இதுவரை நம்பப்பட்டு வந்தது. இருப்பினும், இந்த மூலக்கூறுகள் எவ்வாறு புதிய அயனிகளாகவும், அதன் மூலம் சிக்கலான உயிரியல் கூறுகளாகவும் மாறுகின்றன என்பதைக் கண்டறிவதே இந்த ஆய்வின் முக்கிய நோக்கமாகும். குறிப்பாக, சூரிய ஒளியின் ஊதா கதிர்வீச்சுக்கு (UV Radiation) ஆளாகும்போது இந்த மூலக்கூறுகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூர்ந்து கவனித்தனர்.
முக்கிய முடிவுகள்
இந்த ஆய்வில், ‘இன்டர்மோலிகுலர் கூலம்பிக் டிகே’ (Intermolecular Coulombic decay) என்ற புதிய செயல்முறையின் மூலம் சயனோநாப்தலீன் மூலக்கூறுகள் சிதைவடைவதை விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். வழக்கமாக, ஒரு மூலக்கூறு சிதைவதற்கு அதற்குத் தேவையான அயனியாக்கும் ஆற்றலை விட அதிக ஆற்றல் கொண்ட ஒளி தேவைப்படும். ஆனால், இந்த ஆய்வில் இரண்டு சயனோநாப்தலீன் மூலக்கூறுகள் இணைந்து ஒரு ‘டைமர்’ (Dimer) அலகு போலச் செயல்படும்போது, மிகக் குறைந்த ஆற்றல் கொண்ட ஒளியிலேயே அவை சிதைவடைந்து புதிய அயனிகளை (Daughter Cations) உருவாக்குகின்றன. இது ‘பைமோலிகுலர் ஃபோட்டோஃப்ராக்மென்டேஷன்’ (Bimolecular photofragmentation) என்று அழைக்கப்படுகிறது. விண்வெளியில் இதுவரை அறியப்படாத இந்த புதிய வேதியியல் மாற்றம், அங்கு நிலவும் அடர்த்தியான மேகங்கள் மற்றும் கோள்களின் வளிமண்டல அடுக்குகளில் நிகழ வாய்ப்புள்ளது.
பொதுமக்களுக்கான தாக்கம்
இந்தக் கண்டுபிடிப்பு வெறும் விண்வெளி ஆய்வு சார்ந்தது மட்டுமல்ல, பூமியில் உயிர் உருவான விதம் மற்றும் பிற கோள்களில் உயிர் இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் உதவுகிறது. விண்வெளியில் நிலவும் குறைந்த வெப்பம் மற்றும் அழுத்த சூழலில், எளிய மூலக்கூறுகள் எவ்வாறு ஒன்றிணைந்து சிக்கலான உயிரியல் கட்டுமானங்களாக மாறுகின்றன என்பதை இது விளக்குகிறது. இது எதிர்காலத்தில் விண்வெளி உயிரியல் (Astrobiology) துறையில் பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும். மேலும், வளிமண்டல வேதியியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆய்வுகளில் ஒளி-வேதியியல் மாற்றங்கள் எவ்வாறு நிகழ்கின்றன என்பதைத் துல்லியமாக அறியவும் இது வழிவகுக்கிறது.
மூல ஆதாரம் (PubMed): இங்கே பார்க்கவும்
Dutta, S., Behera, N. R., Barik, S., Kushawaha, R. K., Sajeev, Y., & Aravind, G. (2024). Bimolecular photodissociation of interstellar 1-Cyanonaphthalene via Intermolecular Coulombic decay. Journal of Chemical Physics, 161(12), 124302. https://doi.org/10.1063/5.0226386
