ஆசிய நீரிழிவு நோயாளிகளுக்கு இதய நோய் ஆபத்து: மரபணுக்களின் பங்கு என்ன? – புதிய ஆய்வு முடிவுகள்

டைப் 2 நீரிழிவு நோய் (Type 2 Diabetes Mellitus) என்பது உலகளவில் ஒரு முக்கிய சுகாதாரப் பிரச்சனையாக உருவெடுத்துள்ளது. குறிப்பாக, ஆசிய நாடுகளில் இதன் தாக்கம் மிக அதிகமாக உள்ளது. நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்களுக்கு இதய தமனிகள் தொடர்பான நோய்கள் (Coronary Artery Disease – CAD) ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் மிக அதிகம் என்பது நாம் அறிந்ததே. இருப்பினும், ஆசிய மக்களிடையே இந்த இரு நோய்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பை மரபணுக்கள் எவ்வாறு தீர்மானிக்கின்றன என்பது குறித்த தெளிவான புரிதல் இதுவரை குறைவாகவே இருந்தது.

கஜகஸ்தானில் உள்ள நாசர்பயேவ் பல்கலைக்கழக மருத்துவப் பள்ளி (Nazarbayev University School of Medicine) ஆராய்ச்சியாளர்கள் மேற்கொண்ட சமீபத்திய மெட்டா-பகுப்பாய்வு (Meta-analysis) ஆய்வு, ஆசிய மக்களிடத்தில் நீரிழிவு நோயுடன் தொடர்புடைய இதய நோய் ஆபத்தை அதிகரிக்கும் அல்லது குறைக்கும் குறிப்பிட்ட மரபணுக்களை அடையாளம் கண்டுள்ளது. இந்த ஆய்வு முடிவுகள் எதிர்காலத்தில் நோயாளிகளுக்குத் துல்லியமான சிகிச்சையை வழங்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும்.

ஆய்வின் நோக்கம் மற்றும் பின்னணி

உலகளவில் இதய நோய் மற்றும் நீரிழிவு நோய் ஆகிய இரண்டுமே ஒரு தொற்றுநோயைப் போலப் பரவி வருகின்றன. மேற்கத்திய நாடுகளை விட, ஆசிய மக்களிடத்தில் மரபணு ரீதியாகவே இதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் மாறுபட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால், ஆசிய மக்களுக்கான பிரத்யேக மரபணு மாறுபாடுகள் (Genetic variants) குறித்த ஆய்வுகள் சிதறிய நிலையிலேயே இருந்தன.

இந்தக் குறைபாட்டைப் போக்க, ஆராய்ச்சியாளர்கள் கடந்த காலங்களில் வெளியிடப்பட்ட பல்வேறு முக்கிய ஆய்வுகளை ஒருங்கிணைத்தனர். சுமார் 11,268 நபர்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட தரவுகளை (4,668 நோயாளிகள் மற்றும் 6,600 கட்டுப்பாட்டுக் குழுவினர்) ஆய்வு செய்தனர். இந்த மெட்டா-பகுப்பாய்வின் முக்கிய நோக்கம், ஆசிய டைப் 2 நீரிழிவு நோயாளிகளுக்கு இதய நோய் வருவதற்கான மரபணு காரணிகளைத் துல்லியமாகக் கண்டறிவதே ஆகும்.

ஆய்வின் முக்கிய முடிவுகள்

இந்த ஆய்வில் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்ட 14 முக்கிய ஆய்வுகளின் அடிப்படையில், சில குறிப்பிட்ட மரபணுக்கள் இதய நோய்க்கான ஆபத்தை அதிகரிப்பதும், சில மரபணுக்கள் பாதுகாப்பளிப்பதும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. ஒட்டுமொத்தமாக அனைத்து மரபணுக்களையும் சேர்த்துப் பார்த்தால் ஒரு பொதுவான முடிவை எட்ட முடியாவிட்டாலும், தனிப்பட்ட மரபணுக்கள் (Individual Loci) வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவது தெரியவந்துள்ளது.

ஆபத்தை அதிகரிக்கும் மரபணுக்கள்:

• ADIPOQ மரபணு: இது அடிபோனெக்டின் (Adiponectin) என்னும் ஹார்மோனுடன் தொடர்புடையது. இந்த மரபணுவில் மாறுபாடு உள்ளவர்களுக்கு இதய நோய் வருவதற்கான வாய்ப்பு 8 மடங்கு அதிகமாக (OR = 8.00) உள்ளது என்று இந்த ஆய்வு திடுக்கிடும் தகவலை வெளியிட்டுள்ளது.
• GLP1R மற்றும் PCSK1 மரபணுக்கள்: இன்சுலின் சுரப்பு மற்றும் குளுக்கோஸ் வளர்சிதை மாற்றத்துடன் தொடர்புடைய இந்த மரபணுக்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், இதய நோய் ஆபத்தை 2 மடங்கிற்கும் அதிகமாக (முறையே OR = 2.25 மற்றும் OR = 2.12) உயர்த்துவதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

பாதுகாப்பளிக்கும் மரபணுக்கள்:

அதேவேளையில், சில மரபணு மாற்றங்கள் இதய நோயிலிருந்து பாதுகாப்பளிப்பதையும் ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. குறிப்பாக, ACE மரபணு மற்றும் Q192R மரபணு மாறுபாடுகள் உள்ளவர்களுக்கு இதய நோய் ஏற்படும் அபாயம் கணிசமாகக் குறைவாக உள்ளது. இவை உடலில் ஏற்படும் ஆக்சிஜனேற்ற அழுத்தம் (Oxidative stress) மற்றும் இரத்த நாளங்களின் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

பொதுமக்களுக்கான தாக்கம் மற்றும் எதிர்கால மருத்துவம்

இந்த ஆய்வின் முடிவுகள் மருத்துவத் துறையில், குறிப்பாக ‘துல்லிய மருத்துவம்’ (Precision Medicine) அணுகுமுறையில் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாகும். நீரிழிவு நோய் உள்ள ஆசிய நோயாளிகள் அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான இதய நோய் ஆபத்து இருப்பதில்லை என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

எதிர்காலத்தில், மருத்துவர்கள் நோயாளிகளின் இரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவை மட்டும் பரிசோதிக்காமல், ADIPOQ அல்லது GLP1R போன்ற குறிப்பிட்ட மரபணுக்களையும் பரிசோதிக்கலாம். இதன் மூலம், யாருக்கு இதய நோய் வருவதற்கு அதிக வாய்ப்புள்ளது என்பதை முன்கூட்டியே கணித்து, அதற்கேற்ற முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளையும், தீவிர சிகிச்சைகளையும் மேற்கொள்ள முடியும்.

கொழுப்பு வளர்சிதை மாற்றம் (Lipid metabolism), இன்க்ரிடின் சிக்னலிங் (Incretin signaling) மற்றும் ஆக்சிஜனேற்ற அழுத்தம் போன்ற உடலியல் பாதைகளில் இந்த மரபணுக்கள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, புதிய மருந்துகளைக் கண்டறியவும் உதவும். இருப்பினும், இந்த ஆய்வில் கண்டறியப்பட்ட முடிவுகளை உறுதிப்படுத்த இன்னும் பெரிய அளவிலான மக்கள் தொகையில் கூடுதல் ஆய்வுகள் தேவைப்படுகின்றன என்பதையும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

மூல ஆதாரம் (PubMed): இங்கே பார்க்கவும்

Kabibulatova, A., Mussina, K., Almazan, J., Sarria-Santamera, A., Salustri, A., & Atageldiyeva, K. (2026). Genetic Determinants of Coronary Artery Disease in Type 2 Diabetes Mellitus Among Asian Populations: A Meta-Analysis. Med Sci (Basel), 14(1), 52. https://doi.org/10.3390/medsci14010052