ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சிக்கு வீடு என்பது பாதுகாப்பான இடமாக இருக்க வேண்டும். ஆனால், பல வீடுகளில் நிகழும் குடும்ப வன்முறைகள் குழந்தைகளின் மனநிலையை ஆழமாகப் பாதிக்கின்றன. குறிப்பாக, நீலகிரி மாவட்டத்தில் வாழும் படுகர் சமூக இளைஞர்களிடையே, சிறுவயதில் தங்கள் பெற்றோருக்கு இடையே நிகழ்ந்த வன்முறைகள் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன என்பது குறித்து கோயம்புத்தூர் பாரதியார் பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு விரிவான ஆய்வை மேற்கொண்டுள்ளனர். ‘Child Abuse & Neglect’ இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ள இந்த ஆய்வு, ஆண்களின் கண்ணோட்டத்தில் குடும்ப வன்முறையின் விளைவுகளைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.
ஆய்வு நோக்கம்
வழக்கமாக குடும்ப வன்முறை தொடர்பான ஆய்வுகள் பெண்கள் அல்லது இருபாலினரையும் மையப்படுத்தியே அமையும். ஆனால், இந்த ஆய்வானது குறிப்பாக 18 முதல் 25 வயதுக்குட்பட்ட திருமணம் ஆகாத படுகர் இன இளைஞர்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆணாதிக்கச் சமூகக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் கலாச்சார விழுமியங்கள், இத்தகைய வன்முறைகளைக் கண்ட இளைஞர்களின் மனதை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதையும், அவர்கள் தங்கள் கடந்த காலக் கசப்பான அனுபவங்களுக்கு எவ்வாறு அர்த்தம் கொள்கிறார்கள் என்பதையும் கண்டறிவதே இந்த ஆய்வின் முக்கிய நோக்கமாகும். இதற்காக ‘கதை சொல்லும் முறை’ (Narrative Inquiry) என்ற ஆய்வு அணுகுமுறை பயன்படுத்தப்பட்டது.
முக்கிய முடிவுகள்
ஆய்வின் முடிவுகள் அதிர்ச்சியூட்டும் பல உண்மைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. முதலாவதாக, வன்முறையைக் கண்ட இளைஞர்கள் தங்கள் வலிகளை வெளியே சொல்ல முடியாமல் மௌனமாகப் பழகிக் கொள்கின்றனர். குடும்ப கௌரவம் மற்றும் கலாச்சார எதிர்பார்ப்புகள் காரணமாகத் தங்கள் உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள அவர்கள் தயங்குகின்றனர். இரண்டாவதாக, சிறுவயதிலேயே குடும்பப் பொறுப்புகளை ஏற்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு இவர்கள் தள்ளப்படுகிறார்கள். இது இவர்களது இயல்பான குழந்தைப்பருவத்தைப் பறிக்கிறது.
மேலும், இந்த இளைஞர்கள் தங்கள் அடையாளத்தை உருவாக்குவதில் பெரும் சிரமங்களைச் சந்திக்கின்றனர். வன்முறையான சூழலில் வளர்ந்ததால், பிற்காலத்தில் அவர்கள் தங்களை எவ்வாறு சமூகத்தில் முன்னிறுத்துகிறார்கள் என்பதில் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது. குடும்ப உறவுகளில் ஏற்படும் சிக்கல்கள், அதிர்ச்சிகரமான அனுபவங்களைக் கண்ணால் காண்பது போன்றவை இவர்களின் மனநலப் பாதையைத் தீர்மானிக்கின்றன. சில இளைஞர்கள் இதிலிருந்து மீண்டு வரும் வலிமையைப் பெற்றாலும், பலர் தவறான சமூகப் பழக்கவழக்கங்களுக்கு ஆளாகும் அபாயமும் உள்ளது என்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
பொதுமக்களுக்கான தாக்கம்
இந்த ஆய்வானது சமூகத்திற்கு ஒரு முக்கியமான செய்தியை வழங்குகிறது. பெற்றோரிடையே நிகழும் வன்முறை என்பது வெறும் கணவன்-மனைவி பிரச்சனை மட்டுமல்ல; அது ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தையே சிதைக்கக்கூடியது. குறிப்பாக, பழங்குடி மற்றும் பாரம்பரிய சமூகங்களில் ஆண்கள் தங்கள் மன உளைச்சலை வெளியே சொல்ல முடியாத சூழல் நிலவுகிறது. ‘ஆண்கள் அழக்கூடாது’ அல்லது ‘வலிமையைக் காட்ட வேண்டும்’ போன்ற கலாச்சார எதிர்பார்ப்புகள் அவர்களின் காயங்களை மேலும் ஆழமாக்குகின்றன.
எனவே, இத்தகைய வன்முறைகளை எதிர்கொண்ட இளைஞர்களுக்குத் தகுந்த உளவியல் ஆலோசனைகள் மற்றும் சமூக ஆதரவு வழங்கப்பட வேண்டியது அவசியமாகும். குடும்ப வன்முறையைத் தடுப்பதற்கான விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரங்களில் ஆண்களின் மனநலனையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்த ஆய்வு, கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்கள் படுகர் போன்ற சமூகக் கட்டமைப்புகளைக் கொண்ட இடங்களில் எத்தகைய தலையீடுகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கான வழிகாட்டியாக அமைகிறது.
மூல ஆதாரம் (PubMed): இங்கே பார்க்கவும்
Swethashri, M., Kaviya, R., Kumar Srinivasan, S., & Ramachandran, A. (2026). “Growing up, my home never felt like a place of comfort”: A narrative exploration of childhood exposure to Intimate Partner Violence among young Badaga men. Child Abuse & Neglect, 174, 107970. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2026.107970
