நாடாளுமன்றத்தில் வெளியான அதிரடித் தகவல்
கனடா நாடாளுமன்றத்தில் அண்மையில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மத்திய அரசின் விரிவான அறிக்கை ஒன்று, அந்நாட்டின் குடியேற்ற வரலாற்றில் ஒரு புதிய திருப்புமுனையை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. தற்போதைய நிலவரப்படி, கனடாவில் தற்காலிக குடியிருப்பாளர்களின் (Temporary Residents) எண்ணிக்கை 30 லட்சத்தைத் தாண்டியுள்ளது என்பது அதிகாரப்பூர்வமாக உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. இது கனடாவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் சுமார் 7 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான பங்காகும். கடந்த சில ஆண்டுகளில் குடியேற்றக் கொள்கைகளில் ஏற்பட்ட தளர்வுகள் மற்றும் கோவிட்-19 பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய பொருளாதாரத் தேவைகள் காரணமாக இந்த எண்ணிக்கை வரலாறு காணாத வகையில் உயர்ந்துள்ளதாக இந்த புலனாய்வு அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
யார் இந்த தற்காலிக குடியிருப்பாளர்கள்?
மத்திய குடியேற்றத் துறையின் (IRCC) தரவுகளின்படி, இந்த 30 லட்சம் பேரில் பல்வேறு பிரிவினர் அடங்குவர். இதில் சுமார் 14.6 லட்சம் பேர் பணி அனுமதி (Work Permit) பெற்ற வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் ஆவர். மேலும், சுமார் 6.4 லட்சம் பேர் சர்வதேச மாணவர்கள் (International Students) என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளனர். சுமார் 3.4 லட்சம் பேர் ஒரே நேரத்தில் பணி மற்றும் கல்வி ஆகிய இரண்டிற்குமான அனுமதியை வைத்துள்ளனர். இது தவிர, சுமார் 4.5 லட்சம் பேர் புகலிடம் கோருவோர் (Asylum Claimants) மற்றும் பாதுகாக்கப்பட்ட நபர்களாக உள்ளனர். இந்தத் தரவுகளில் மிகவும் கவலைக்குரிய விஷயம் என்னவென்றால், சுமார் 1.29 லட்சம் பேர் தங்களுடைய விசா காலம் முடிந்த பின்னரும் நாட்டை விட்டு வெளியேறாமல் கனடாவிலேயே தங்கியிருப்பது இந்த அறிக்கையின் மூலம் அம்பலமாகியுள்ளது.
வீட்டுவசதி மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மீதான தாக்கம்
தற்காலிக குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை இவ்வளவு வேகமாக உயர்ந்தது, கனடாவின் அடிப்படை உள்கட்டமைப்புகளில் பெரும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, வீட்டுவசதித் துறையில் நிலவும் தட்டுப்பாடு மற்றும் வாடகைக் கட்டண உயர்வு ஆகியவற்றிற்கு இந்த மக்கள் தொகை பெருக்கம் ஒரு முக்கிய காரணமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. கனடா வங்கியின் (Bank of Canada) ஆய்வுகளின்படி, புதிய குடியிருப்பாளர்கள் பெரும்பாலும் வாடகை வீடுகளையே நாடுவதால், முக்கிய நகரங்களில் வாடகைக் கட்டணம் சாதாரண குடிமக்கள் எட்ட முடியாத உயரத்திற்குச் சென்றுள்ளது. புள்ளிவிவரங்களின்படி, ஒவ்வொரு 5 குடியேற்றவாசிகளுக்கும் ஒரு புதிய வீடு மட்டுமே கட்டப்படும் நிலை தற்போது நிலவுகிறது. இது ஒட்டுமொத்த சமூக சமநிலையை பாதிப்பதோடு, சுகாதாரத் துறை மற்றும் பொதுப் போக்குவரத்து போன்ற சேவைகளிலும் கடும் நெருக்கடியை உருவாக்கியுள்ளது.
அரசின் புதிய கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் கொள்கை மாற்றம்
இந்த நெருக்கடியைச் சமாளிக்க மத்திய அரசு இப்போது அதிரடியான நடவடிக்கைகளை எடுக்கத் தொடங்கியுள்ளது. குடியேற்றத் துறை அமைச்சர் மார்க் மில்லர் (Marc Miller) தலைமையிலான அமைச்சகம், தற்காலிக குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கையை 2027 ஆம் ஆண்டிற்குள் நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 5 சதவீதமாகக் குறைக்க இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இதற்காக சர்வதேச மாணவர்களுக்கான அனுமதிச் சீட்டுகளை சுமார் 60 சதவீதம் வரையிலும், தற்காலிக வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கான அனுமதியை 50 சதவீதம் வரையிலும் குறைக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், ஏற்கனவே கனடாவில் இருப்பவர்களுக்கு நிரந்தரக் குடியுரிமை (PR) வழங்குவதில் முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம், புதிய வருகையைக் கட்டுப்படுத்த அரசு முயன்று வருகிறது. இருப்பினும், இந்த நடவடிக்கைகள் பொருளாதார வளர்ச்சியை பாதிக்குமா என்ற விவாதமும் ஒருபுறம் எழுந்துள்ளது.
பொருளாதார சவால்களும் அரசியல் அழுத்தமும்
கனடாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு குடியேற்றம் ஒரு முக்கிய முதுகெலும்பாக இருந்தாலும், தற்போது நிலவும் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், குறிப்பாக இளைஞர்களிடையே அதிகரித்துள்ள வேலையின்மை விகிதம் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. தற்காலிக குடியிருப்பாளர்கள் குறைந்த ஊதியத்திற்குப் பணிபுரியத் தயாராக இருப்பதால், உள்ளூர் இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்புகள் பறிபோவதாக எதிர்க்கட்சிகள் நாடாளுமன்றத்தில் குற்றம் சாட்டி வருகின்றன. குறிப்பாக, முறையான ஆவணங்கள் இன்றி தங்கியிருப்பவர்களை வெளியேற்றுவதில் நிலவும் மந்தநிலை குறித்து கடும் விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளன. 30 லட்சம் என்பது ஒரு நாட்டின் பெரும் நகரத்தின் மக்கள் தொகைக்கு ஈடானது என்பதால், இதனை மேலாண்மை செய்வது கனடா அரசாங்கத்திற்கு ஒரு மிகப்பெரிய நிர்வாக சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது.
முடிவுரை
கனடா எப்போதும் குடியேற்றவாதிகளை வரவேற்கும் நாடாகவே அறியப்படுகிறது. ஆனால், தற்போது வெளியிடப்பட்டுள்ள இந்த அறிக்கை, திட்டமிடப்படாத குடியேற்ற உயர்வு ஒரு நாட்டின் பொருளாதார மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பை எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதற்கான எச்சரிக்கையாக அமைந்துள்ளது. வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் தற்காலிக குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கையைச் சீரமைப்பதன் மூலமே, கனடா தனது நீண்டகால பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையையும் சமூக ஒருமைப்பாட்டையும் உறுதி செய்ய முடியும். குடியேற்றக் கொள்கைகளில் கொண்டு வரப்படும் இந்த மாற்றங்கள், கனடாவை நம்பி வரும் ஆயிரக்கணக்கான வெளிநாட்டினரின் கனவுகளையும் அதேசமயம் அந்நாட்டு மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் சமநிலைப்படுத்துமா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.
