கனடா: குடியேற்றக் கொள்கை மாற்றத்தால் குழந்தைகள் பராமரிப்புத் துறையில் கடும் நெருக்கடி; அனுபவம் வாய்ந்த ஊழியர்கள் வெளியேற்றம்

கனடாவின் மத்திய அரசு அண்மையில் அறிவித்துள்ள குடியேற்றக் கொள்கை மாற்றங்கள், அந்நாட்டின் குழந்தைகள் பராமரிப்பு (Childcare) துறையில் வரலாறு காணாத நெருக்கடியை ஏற்படுத்தியுள்ளன. பல ஆண்டுகளாக கனடாவின் குழந்தைகளை அரவணைத்து வளர்த்த அனுபவம் வாய்ந்த வெளிநாட்டு ஊழியர்கள், தங்களது பணி அனுமதி (Work Permit) நீட்டிக்கப்படாததால் வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு நாட்டை விட்டு வெளியேறும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். இது ஏற்கனவே பணியாளர் பற்றாக்குறையில் தவிக்கும் இத்துறையை மேலும் முடக்கியுள்ளது.

குடியேற்றக் கட்டுப்பாடுகளும் பணியாளர் பற்றாக்குறையும்

2024 மற்றும் 2025 ஆம் ஆண்டுகளில் கனடா அரசு கொண்டு வந்த புதிய குடியேற்றக் கட்டுப்பாடுகள், தற்காலிக குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கையை குறைக்க இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளன. குறிப்பாக, சர்வதேச மாணவர்களுக்கான முதுகலை படிப்புக்கு பிந்தைய பணி அனுமதி (PGWP) விதிகளில் செய்யப்பட்டுள்ள மாற்றங்கள், ஆரம்பகாலக் கல்வி ஆசிரியர்களை (ECE) கடுமையாகப் பாதித்துள்ளன. பல மாகாணங்களில் தகுதியுள்ள ஆசிரியர்களுக்கு நிரந்தரக் குடியுரிமை (PR) பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைக்கப்பட்டுள்ளதால், அவர்கள் வேறு வழியின்றி நாட்டை விட்டு வெளியேறி வருகின்றனர்.

புள்ளிவிவரங்களின்படி, கனடாவின் குழந்தைகள் பராமரிப்புத் துறையில் சுமார் 39 சதவீத ஊழியர்கள் புலம்பெயர்ந்தவர்கள். வீட்டு பராமரிப்புத் துறையில் இது 50 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளது. இவர்களில் பலரது பணி அனுமதி 2025 மற்றும் 2027-க்குள் முடிவடையும் நிலையில், அரசு அவர்களுக்கு மாற்று வழி எதையும் வழங்கவில்லை எனத் தொழிற்சங்கங்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றன.

வெளியேறக் காத்திருக்கும் அனுபவம் வாய்ந்த ஆசிரியர்கள்

டொராண்டோவில் உள்ள ஒரு குழந்தைகள் காப்பகத்தில் பணியாற்றும் மெஹக் கபூர் போன்ற ஊழியர்களின் நிலை இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம். CUPE 5575 சங்கத்தின் தலைவராக இருந்த அவர், தனது பணி அனுமதி மார்ச் மாதத்துடன் காலாவதியானதால் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு இந்தியாவிற்கு திரும்ப வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளானார். “குழந்தைகள் தங்களது முதல் சொல்லைப் பேசும்போதும், முதல் அடி எடுத்து வைக்கும்போதும் நான் அவர்களுடன் இருந்திருக்கிறேன். இப்போது அவர்களைப் பிரிந்து செல்வது இதயத்தை உடைக்கும் செயலாக உள்ளது,” என அவர் தனது வேதனையைப் பகிர்ந்துள்ளார்.

திறமையான ஆசிரியர்கள் வெளியேறுவது என்பது வெறும் பணியாளர் இழப்பு மட்டுமல்ல, குழந்தைகளுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் இடையே உள்ள உணர்வுப்பூர்வமான பிணைப்பை சிதைக்கும் செயலாகும். ஒரு குழந்தை தனது ஆசிரியரை நம்புவதற்கு பல மாதங்கள் ஆகிறது. அத்தகைய ஆசிரியர் திடீரென வெளியேறும்போது, குழந்தைகளின் மனநலம் மற்றும் வளர்ச்சியில் அது பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

$10 திட்டத்திற்கு ஏற்பட்டுள்ள அச்சுறுத்தல்

கனடா முழுவதும் குறைந்த செலவில் (ஒரு நாளைக்கு $10) குழந்தைகள் பராமரிப்பு வழங்கும் திட்டத்தை மத்திய அரசு முன்னெடுத்து வருகிறது. இத்திட்டத்தின் கீழ் 2026 ஆம் ஆண்டிற்குள் 2,50,000 புதிய இடங்களை உருவாக்க இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், ஏற்கனவே இருக்கும் காப்பகங்களிலேயே ஊழியர்கள் இல்லாததால் பல இடங்கள் மூடப்பட்டு வரும் நிலையில், புதிய இடங்களை உருவாக்குவது என்பது சாத்தியமற்ற ஒன்றாகத் தெரிகிறது.

ஒன்டாரியோ மாகாணத்தில் மட்டும் 2026 ஆம் ஆண்டிற்குள் 8,500 ஆரம்பகாலக் கல்வி ஆசிரியர்கள் பற்றாக்குறை ஏற்படும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா மற்றும் பிரின்ஸ் எட்வர்ட் தீவு போன்ற மாகாணங்களில், ஊழியர்கள் பற்றாக்குறையால் பல காப்பகங்கள் தங்கள் சேவையை நிறுத்தி வைத்துள்ளன. குறிப்பாக சிசுக்கள் (Infants) மற்றும் சிறு குழந்தைகளுக்கான பராமரிப்புப் பிரிவுகள் அதிகளவில் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

பெற்றோர்களின் கவலை மற்றும் பொருளாதார தாக்கம்

குழந்தைகள் பராமரிப்பு ஊழியர்கள் வெளியேறுவதால், நீண்ட காத்திருப்புப் பட்டியலைச் சந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் பெற்றோர்கள் உள்ளனர். இது பல பெற்றோர்கள், குறிப்பாகத் தாய்மார்கள், மீண்டும் வேலைக்குச் செல்வதைத் தடுக்கிறது. “எனது குழந்தைக்கு இடம் கிடைப்பதில் ஏற்பட்ட சிக்கலால் நான் எனது வேலையை விட வேண்டியிருந்தது,” எனப் பாதிக்கப்பட்ட தாய் ஒருவர் கூறுகிறார். இது கனடாவின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரத்திலும் சுணக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அபாயத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

குடியேற்றக் கொள்கை என்பது வெறும் காகித மாற்றமல்ல, அது மக்களின் வாழ்க்கையில் விளையாடும் ஒரு விளையாட்டு என சமூக ஆர்வலர்கள் கூறுகின்றனர். அத்தியாவசியத் துறைகளில் பணியாற்றும் ஊழியர்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்து, அவர்களுக்கு நிரந்தரக் குடியுரிமை வழங்க அரசு நடவடிக்கை எடுக்காவிட்டால், கனடாவின் குழந்தைகள் பராமரிப்புத் துறை மீள முடியாத பாதிப்பைச் சந்திக்கும் என்பது உறுதி.

முடிவுரை

நாட்டின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் குழந்தைகளை வளர்க்கும் ஆசிரியர்களைப் போற்றுவது ஒரு நாகரீக சமூகத்தின் கடமையாகும். குடியேற்றக் கொள்கைகளில் நெகிழ்வுத்தன்மையைக் கொண்டு வந்து, அனுபவம் வாய்ந்த ஊழியர்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்வது மட்டுமே இப்போதைய நெருக்கடிக்குத் தீர்வாகும். இல்லையெனில், மலிவான விலை பராமரிப்புத் திட்டம் என்பது பெயரளவில் மட்டுமே இருக்கும், தரமான பராமரிப்பு என்பது கனவாகவே மாறிவிடும்.